bierka


bierka
bierka {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ib, CMc. bierkarce; lm D. bierkarek {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'cienki patyczek zakończony zwykle grotem, łopatką, widełkami itp., służący do gry w bierki': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wybierać ostrożnie bierkę z widełkami. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zabrana figura lub pionek w grze w szachy, w warcaby' {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bierka — ż III, CMs. bierkarce; lm D. bierkarek 1. «figura lub pionek w szachach, w warcabach; figura zabrana» 2. tylko w lm «gra polegająca na wybieraniu rozsypanych patyczków bez poruszania innych; komplet patyczków do tej gry» Grać w bierki …   Słownik języka polskiego

  • бирка — дощечка с зарубками, метками ; у Поликарпова (Лексикон 1704 г.) как tessera ( игральная кость ); ср. польск. biera, bierka игральная кость, шашка . Из русск. заимств. фин. pirkka бирка , лтш. bìrka – то же (М. – Э. 1, 298). По Богданову (Этногр …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • berc — BERC1, bercuri, s.n. (reg.) Dumbravă, pădurice. – Din magh. berek. Trimis de paula, 02.06.2002. Sursa: DEX 98  BERC2, BEÁRCĂ, berci, ce, adj. 1. (Despre animale) Cu coada scurtă sau scurtată; fără coadă. 2. (Despre căciuli; la f.) Fără vârf,… …   Dicționar Român

  • pion — I m IV, D. u, Ms. pionnie; lm M. y 1. «linia pokrywająca się z kierunkiem siły ciężkości na powierzchni Ziemi» Pion dzwonnicy, wieży ciśnień. 2. «przyrząd w postaci urządzenia optycznego albo ciężarka umocowanego na sznurku lub na swobodnie… …   Słownik języka polskiego

  • pionek — m III, DB. pioneknka, N. pioneknkiem; lm M. pioneknki «bierka w szachach, warcabach, chińczyku, halmie i innych grach» Pionki warcabowe. Przesuwać pionki na szachownicy. przen. «człowiek będący bezwolnym wykonawcą czyichś poleceń» Być pionkiem w… …   Słownik języka polskiego

  • przesłona — ż IV, CMs. przesłonanie; lm D. przesłonaon 1. «to, co przesłania, zasłania, zakrywa; to, co zasłaniając przegradza coś; zasłona» Przesłony na balkonach. Przesłona mgły, kurzu. Przesłona z chmur. 2. fiz. fot. → przysłona w zn. 1 3. sport. «w… …   Słownik języka polskiego

  • przykrycie — n I 1. rzecz. od przykryć. 2. lm D. przykrycieyć «to, czym się coś okrywa, zasłania, czym się ktoś przykrywa (np. kołdra, obrus, narzuta)» Przykrycie stołu. Przykrycie na łóżko. Przykrycie na studnię. Spali pod przykryciem ze skór. ∆ Gotować coś… …   Słownik języka polskiego

  • pionek — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mż IIa, D. pioneknka {{/stl 8}}{{stl 7}} w niektórych grach sportowych, np. w szachach, warcabach: bierka; figura zabita, zabrana : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zbić pionka. Posuwać pionki na szachownicy. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień